Gradsko naselje Bagljaš počelo je da se razvija u prvoj polovini dvadesetog veka i danas predstavlja najmnogoljudniji deo Zrenjanina.
Ime je dobilo po slovačkoj porodici Bagljaš koja je nekada imala vinograde na ovom području. Potomci te porodice danas žive u obližnjem selu Aradac.
Na jednom delu teritorije nalazilo se sirotinjsko groblje, koje je tokom Drugog svetskog rata postalo stratište. Na njoj je fašistički okupator streljao rodoljube i partizane, među kojima je bila i Sonja Marinković. Na tom mestu je kasnije podignut spomenik, a groblje je izmešteno.
Prostorna celina Bagljaš nalazi se na zapadnoj strani grada. Sastoji se iz novog i starog Bagljaša, koji su razdvojeni Bulevarom Veljka Vlahovića. Naselje je administrativno podeljeno na dve mesne zajednice – severnu MZ „Sonja Marinković“ i južnu MZ „Veljko Vlahović“.
Građeno je kao „grad u gradu“, tako da predstavlja zasebnu urbanističku celinu. U ovoj prostornoj celini pretežna namena je porodično i višeporodično stanovanje, sa pratećim sadržajima, kao što su predškolske ustanove, škole, zdravstvena ambulanta, trgovine, poslovanje, ugostiteljstvo, uslužne delatnosti i uslužno zanatstvo, kao i radne zone koje su izgrađene u pojasu uz obilaznicu oko Zrenjanina.
Izgradnja višeporodičnih stambenih objekata na Bagljašu počela je 1970. godine.
U Planu generalne regulacije naselja Bagljaš piše da se višeporodično stanovanje razvilo uz gradsku magistralu. Višeporodični objekti postavljeni su u otvorenim blokovima, a prostor koji formiraju u većem broju blokova smatra se završenim celinama. Unutar njih nalaze se zelene površine sa dečjim igralištima i sportskim terenima.
U manjem broju blokova parkiranje je rešeno garažama, dok se u većem broju njih nalaze otvoreni parkinzi koji nemaju dovoljno parking mesta u skladu sa normativima definisanim Generalnim planom, a koji predviđaju da na jedan stan ide jedno parking mesto.
